فرزندان‌شان را نكشند : وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ . . . « 1 » بررسى ادلّهء ياد شده پس از نقل اجمالى ادلّه ، به بحث و بررسى آن‌ها مىپردازيم . هرچند در به دو امر چنين به نظر مىرسد كه دسته اوّل ( حرمت قتل نفس ) و دستهء دوم ( مؤودة : زنده به گور كردن دختران ) به موضوع سقط جنين مربوط نيست ، لكن حضرت امير عليه السّلام در ضمن روايتى دربارهء مؤوده چنين فرموده است : روي أنّ الصحابة اختلفوا في المؤودة فقال أمير المؤمنين : أنّها لا تكون مؤودة حتى يأتي عليها التارات السبع . فقال له عمر : صدقت أطال اللّه بقاك أراد بذلك المبيّنة في قوله تعالى و لقد خلقنا الإنسان من سلالة من طين ثم جعلناه نطفة في قرار مكين ثم خلقنا النطفة علقة فخلقنا العلقة مضغة فخلقنا المضغة عظاما فكسونا العظام لحما . . . ؛ « 2 » صحابه در معناى مؤوده اختلاف كردند . على عليه السّلام فرمود : مؤوده نيست مگر زمانى كه مراحل هفت‌گانه بر او بگذارد ، عمر آن حضرت را تصديق كرد و گفت : مراد از مراحل هفت‌گانه آن چيزى است كه در قرآن ( سورهء مؤمنون . . ) « 3 » بيان شده است . اين حديث مرسله است و در اثبات مدعى قصور دارد ، ليكن بر فرض صدور مىتواند مؤيدى بشود بر اينكه در صدر اسلام نيز مسئلهء سقط جنين مورد اختلاف صحابه بوده است . قبل از ولوج روح و بعد از ولوج روح نيز احتمالا قتل نفس صادق است و شايد بهترين دليل بر اين موضوع ، نهى پيامبر است از آنكه مادران ، فرزندان‌شان را بكشند و ديگر آنكه حضرت به هنگام بيعت كردن زنان بر اين امر از آنان بيعت

--> ( 1 ) . ممتحنه ( 60 ) آيهء 12 . ( 2 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، مادّهء « وأد » . ( 3 ) . مؤمنون ( 23 ) آيه‌هاى 12 - 14 .